Zespół Szkół w Węglińcu

        Po raz kolejny uczniowie klas szóstych uczestniczyli w akcji ,,Z PRAWEM NA TY – PRAWO WOBEC NIELETNICH”. 19 stycznia 2017r. odbyło się spotkanie z Kuratorem Zawodowym ds. Rodzinnych i Nieletnich – Panią Magdaleną Korkosz oraz Sędzią Wydziału III Rodzinnego i Nieletnich w Zgorzelcu – Panem Andrzejem Smochem.

        Podczas spotkania poruszono temat zagrożenia demoralizacją, czynów karalnych oraz wykroczeń. Uczniowie dowiedzieli się także, jakie mogą czekać ich konsekwencje za nierealizowanie obowiązku szkolnego oraz za łamanie prawa (wagary, palenie papierosów, picie alkoholu oraz posiadanie narkotyków). Spotkania z przedstawicielami wymiaru sprawiedliwości są realizowane w naszej szkole systematycznie od kilku lat. Uczniowie mieli również okazję usłyszeć wiele ciekawych informacji dotyczących specyfiki pracy kuratora, Sędziego, a także funkcjonowania Sądu Rodzinnego.

ODPOWIEDZIALNOŚĆ MAŁOLETNICH – RYS HISTORYCZNY

        W 1899r. w Chicago utworzono pierwszy na świecie sąd dla nieletnich. W Polsce sądy takie powstały dwadzieścia lat później i funkcjonują do dzisiaj jako wydziały rodzinne i nieletnich Sądów Rejonowych. Wydziały te działają w oparciu o ustawę z dnia 26 października 1982r. o postępowaniu w sprawach nieletnich. Przepisy ustawy stosuje się wobec osób, które popełniły czyn karalny po ukończeniu lat 13, ale nie ukończyły 17 lat. Celem nadrzędnym jest profilaktyka mająca przeciwdziałać demoralizacji i przestępczości młodych sprawców.

NIELETNI W ŚWIETLE OBOWIĄZUJĄCEGO PRAWA

       Ustawa z dnia 26 października 1982r. o postępowaniu w sprawach nieletnich reguluje odpowiedzialność nieletnich, którzy popadli w konflikt z prawem bądź wykazują przejawy demoralizacji. Należy pamiętać, że w świetle ustawy określenie ,,nieletni” nie oznacza osoby niepełnoletniej, jak potocznie rozumiany jest ten zwrot.

Zgodnie z art. 1, par. 1 przepisy ustawy stosuje się do różnych grup wiekowych (od 0 do 21 lat):

• w zakresie zapobiegania i zwalczania demoralizacji – w stosunku do osób, które nie ukończyły 18 lat;

• w postępowaniu w sprawach o czyny karalne – w stosunku do osób, które dopuściły się takiego czynu po ukończeniu 13 lat, ale nie ukończyły lat 17;

• w zakresie wykonywania środków wychowawczych lub poprawczych – do ukończenia przez sprawcę 21 lat.

W myśl art. 2, przewidziane w ustawie działania podejmuje się, gdy nieletni wykazuje przejawy demoralizacji lub dopuści się czynu karalnego.

        Ustawa przewiduje, że zwalczanie demoralizacji nieletnich powinno być realizowane przy pomocy środków wychowawczych i poprawczych. Środki wychowawcze mogą być stosowane wobec nieletnich, którzy wykazują objawy demoralizacji, jak również wobec tych, którzy popełnili czyn karalny.

Środki wychowawcze to:

1. upomnienie;

2. zobowiązanie do określonego postępowania, a zwłaszcza do naprawienia szkody, przeproszenia pokrzywdzonego, podjęcia nauki lub pracy, zaniechania używania alkoholu lub środków odurzających;

3. nadzór rodziców;

4. nadzór organizacji młodzieżowej, osoby godnej zaufania;

5. nadzór kuratora;

6. skierowanie do ośrodka terapeutycznego lub ośrodka kuratorskiego;

7. zakaz prowadzenia pojazdów;

8. przepadek rzeczy uzyskanych z popełnienia czynu karalnego;

9. umieszczenie w rodzinie zastępczej, placówce opiekuńczo – wychowawczej albo ośrodku szkolno – wychowawczym.

       Decydując się na zastosowanie konkretnego środka, Sąd Rodzinny ma zawsze na uwadze dobro nieletniego, osiągnięcie korzystnych zmian w jego osobowości i zachowaniu.

       Warto o tym pamiętać, gdy stykamy się z przejawami demoralizacji wśród młodzieży. Lepiej reagować szybko i stawiać tamę patologicznym zachowaniom, gdy nie jest jeszcze za późno, niż czekać aż młody człowiek sam ,,wyrośnie” z agresywnych, niezgodnych z prawem zachowań. Pobłażanie rodzi najczęściej wprost przeciwne skutki.

Elżbieta Chłopecka – pedagog szkolny