Spotkanie z Kuratorem
- Administrator
- Utworzono: Środa, 27 styczeń 2010 21:32
W dniu 26.01.2010r. odbyło się spotkanie Kuratora Zawodowego Sądu Rejonowego w Zgorzelcu wydział Rodzinny i Nieletnich pani Andżeliki Wiciak z rodzicami uczniów z klas I-VI.
Temat spotkania: ,,Obowiązki rodziców w prawidłowym sprawowaniu władzy rodzicielskiej w świetle obowiązującego prawa”. Pani kurator przybliżyła zebranym nie tylko obowiązki rodziców wobec dzieci, ale również problem zagrożenia młodzieży demoralizacją.
Pani Wiciak omówiła również środki wychowawcze stosowane wobec nieletnich – nadzór. Ustawa o postępowaniu w sprawie nieletnich zawiera katalog środków, jakie sąd rodzinny może zastosować wobec nieletniego, który wykazuje przejawy demoralizacji (czyli np. wagaruje, pije alkohol, jest agresywny, wulgarny) lub dopuścił się czynu karalnego (np. zniszczył ławki w szkole, palił marihuanę, pobił kolegę).
W praktyce, najczęściej stosowanym środkiem nie izolacyjnym jest nadzór. Może on przybrać trojaką formę:
- Nadzoru odpowiedzialnego – rodziców lub opiekuna.
- Nadzoru organizacji młodzieżowej lub innej organizacji społecznej, zakładu pracy lub osoby godnej zaufania udzielającej poręczenia za nieletniego,
- Nadzoru kuratora.
Nadzór rodziców stosujemy, jeżeli istnieje:
- Pozytywna ocena środowiska rodzinnego,
- Przeświadczenie, że ingerencja czynnika zewnętrznego, np. kuratora jest zbędna,
- Nie zostały zerwane związki emocjonalne nieletniego z rodzicami.
Nadzór ten polega na okresowych sprawozdaniach składanych sądowi z osiągnięć dziecka, w szczególności postępów w nauce, czy wykonywania nałożonych obowiązków.
Nadzór kuratora jest w praktyce, najszerzej stosowanym wychowawczym. Zadania kuratora to przede wszystkim:
- Kształtowanie osobowości i poczucia odpowiedzialności dziecka,
- Wzmocnienie więzi rodzinnych,
- Kształtowanie prawidłowych postaw rodzicielskich,
- Nawiązanie kontaktu ze szkołą.
Bardzo istotna jest prawidłowa współpraca z kuratorem. Przyczyną demoralizacji nie zawsze jest patologiczne środowisko rodzinne, ale często nadmiar zaufania do dziecka i brak kontroli jego zachowań.
Pedagog szkolny Elżbieta Chłopecka
